Blog

  • Op kruistocht tegen het carillon

    woensdag 21 april 2010

    In Noordwijk-Binnen staat een kerk. En honderd meter verder staat er nog één. Een tikkeltje verwarrend, ze dragen dezelfde naam: Sint Jeroenskerk. Beide kerken maken verwoed reclame voor God. De Katholieke Sint Jeroenskerk voert visueel campagne en heeft een megagroot groen neon kruis in de top. Superhandig, want je weet 's nachts precies waar God in Noordwijk verblijft. En waar Steven de Bruijne woont. Mijn huis staat er namelijk naast. De Oude Sint Jeroenskerk pakt het anders aan en laat vooral van zich horen. Dit huis van God gelooft niet alleen in de eigenaar, maar ook in de kracht van herhaling.

    Beierende kerkklokken, ze geven sfeer aan een gemeenschap. Ik hou er van, ook al word ik er iedere zaterdag om 8 uur en half 10 ‘s ochtends op gewezen dat het tijd is - voor toch zeker een stuk of honderd mensen - om naar de kerk te gaan. Waar ik minder gelukkig mee ben, is de manier waarop de Oude Sint Jeroenskerk mij elk kwartier laat weten hoe laat het is. 96 keer per dag klingelt het carillon "Komt allen tezamen". En nog vals ook.

    Het is een heus concept. Om kwart over hoor je deel één van deze evergreen: "Komt allen tezamen". Ieder volgend kwartier wordt het riedeltje met wat soundbytes verlengd totdat we in Bethlehem zijn. Dus op het half uur: "Komt allen tezamen, jubelend van vreugde". Op driekwartier "Komt allen tezamen, jubelend van vreugde. Kom nu, oh kom nu". En op het uur: "Komt allen tezamen, jubelend van vreugde. Kom nu, oh kom nu, naar Bethlehem". En dit wordt opgevolgd door de monotone slagen van het desbetreffende uur.

    Overdag lig ik er niet wakker van. 's Nachts wel.

    Ik ben een lichte slaper en als ik dan wakker word - meestal omdat m'n dochtertje rond de klok van één naast mijn bed staat - kan ik de slaap moeilijk hervatten. Vooral als ik elk kwartier word opgeroepen om jubelend bij de kerk in Bethlehem te verzamelen.

    Ik weet dat ik bepaald niet de enige ben die 's nachts snode plannen smeedt deze kerkelijke terreur een halt toe te roepen. Iedereen die ik er over spreek, is het met me eens. Komt allen tezamen in het holst van de nacht?? Waar gaat het over? Maar op een of andere manier lijken we allemaal lamgeslagen door de klepels van dat vervloekte klokkenspel. Om de apathie te doorbreken, heb ik een brief naar de kerk geschreven. Voor zover ze het überhaupt willen, ze kunnen niet helpen. De toren en het carillon blijkt eigendom van de gemeente Noordwijk. Totdat Burgemeester en Wethouders anders bepalen, klingelt de klok er lustig op los.

    Tijd voor actie. Ik ga op kruistocht tegen het carillon met een crossmediale campagne. Via enquêtes en webcommunicatie zal ik mijn geloof prediken en zieltjes winnen. Ik weet nog niet hoe het gaat eindigen. Maar een heuse Flash Mob om 3 uur 's nachts waarbij een uitzinnig jubelende menigte bij de kerk verzamelt, lijkt me niet uitgesloten. En dan moeten de pastoor, Burgermeester en Wethouders niet gaan zeuren, want ze vragen er zelf om. Al eeuwen lang.

    Terug naar overzicht
Creative

Onze communicatiestrategen helpen je bij het maken van keuzes... Lees verder