Zandsculpturen gelanceerd

Voor de derde keer in successie organiseert Aan Zee Events het European Sandsculptures Festival. Dit jaar is het thema space. De lancering van het evenement vond vandaag plaats.

Klik hier voor het complete verslag!

Waarom bijdragen?

Gisteren was ik door de NS uitgenodigd om naar SAIL Amsterdam te komen om de zeilschepen binnen te zien varen. Op perron 15 van het Amsterdam Centraal Station, achter glazen panelen, was er inderdaad een goed zicht op het ei waar de machtige schepen één voor één met veel vlagvertoon binnenkwamen. Een mooi schouwspel getuige ook de enorme mensenmassa die op de been was gekomen. Van IJmuiden tot Amsterdam stond het volgens de media vol mensen. Heel Nederland leek er weer een gezellige vakantiedag voor uit te hebben getrokken. Het werd mij in ieder geval duidelijk dat Amsterdam wel vaart bij dit evenement. Veel evenementen kunnen niet zonder sponsoring.  Zowel van de overheid als van het bedrijfsleven. De gerechtvaardigde sponsorbijdrage is soms moeilijk te bepalen want lang niet altijd is duidelijk wat een evenement voor een bedrijf waard is. Maar voor de KvK was zonneklaar waarom zij het evenement ondersteunen. En ik denk dat ze de getallen aan de lage kant hielden. Helder.

Durf te dromen

In het Witte Weekblad stond deze week een interview met Hugo. In zijn ogen moet je durven dromen. Veel mensen kijken alleen maar naar de ‘beperkte’ wereld van vandaag en kijken niet of nauwelijks over de schutting heen. Het is af en toe nodig om je los van de kudde te maken en te dromen over de mogelijkheden van morgen. Maar dan ben je er nog niet, je  moet ook nog mensen mee trekken in je gedachte. Alleen dan komt de weg vrij voor nieuwe ontwikkelingen en vooruitgang. In het artikel gaat Hugo er dieper op in.

Eerste berg zand European Sand Sculptures Festival een feit!

Aan wethouder Leendert de Lange de eer om de allereerste zandhoop op de Koningin Wilhelmina Boulevard te laten landen. Gewapend met een gouden schep kon de wethouder zijn mouwen opstropen.

Grote vrachtwagens rijden af en aan op de Koningin Wilhelmina Boulevard. Maar liefst 500 ton zand zal de komende dagen in zes grote torens worden verdeeld zodat de carvers met een gerust hart, vanaf zondag 22 augustus, van start kunnen gaan.
Wethouder evenementen Leendert de Lange: “De eerste zandhoop is een feit. Zondag zal het officiële startschot gegeven worden voor de derde Noordwijkse editie van het European Sand Sculptures Festival. Een zandevenement waar Noordwijk trots op is. Ook dit jaar mogen wij de top van de Europese carvers verwelkomen die in een week tijd de mooiste SPACE SCULPTURES zullen realiseren. Wij zijn er dan ook van overtuigd dat we de komende maanden vele bezoekers mogen ontvangen in Noordwijk.’’

Lekker nazomeren

Normaal gesproken is de augustusmaand een van de meest betrouwbare mooi weermaanden. Dit jaar valt de maand augustus een beetje in het water. Veel regen, fantastische wolkenluchten maar weinig bbq weer. Weer of geen weer, Nathaly en Rolf hadden afgelopen vrijdag (de 13de!) een bbq gepland. Voor iedereen die zin had. Met goed vlees, gezonde vis en een DJ van het huis. En dat je geluk kan afdwingen, bleek.  Om een uur of twee opende het wolkendek zich en op het moment dat de bbq begon was er een strakke blauwe hemel. En wat is nazomeren dan toch lekker. Zeker aan zee.

Toch met de bus

Gisteren konden we jullie vroegtijdig op de hoogte brengen over de locatie, maar uiteindelijk hadden we het mis over de helikopter. Nadat twee gigantische Chinook-helikopters even kort over Grand Hotel Huis ter Duin vlogen, bleken de mannen toch gewoon met de bus te komen. Met daarachter een bus met vrouwen en daar weer achter aan een bus met hoogwaardigheidsbekleders. Die laatste bus zat trouwens zo goed als leeg. Hoewel de handen van oranje wel omhoog gingen, was er geen enorme blijdschap te constateren. Het is duidelijk. De kater is groot, wellicht dat een bootreisje daar vandaag verandering in kan brengen. We zullen zien.

Oranje bijna terug Aan Zee

Volgens de media is de locatie nog onbekend, maar volgens ons landt ‘ons’ Oranje met een helikopter rond half zeven aan de voorzijde van Grand Hotel Huis ter Duin. Zo’n 150 meter af van ons pand. Terug in Nederland, terug om het voor hun zo vertrouwde honk. Dat wij niet de enige zijn die dit vermoeden, blijkt uit het feit dat er al rond half vijf al veel mensen en enkele cameraploegen staan. Hoewel de politie het uitzicht probeert te beperken, hebben zij prima uitzicht op de waarschijnlijke landingsplaats. Enige probleem is dat de lucht steeds donkerder kleurt. Het lijkt niet lang meer te duren of een enorme stortbui zal losbarsten. Ben benieuwd hoeveel mensen deze bui trotseren. In de hoop om nog een glimp van ons oranje op te vangen. Wij wachten rustig af en kijken vanuit ons raam op de dingen die komen gaan.

‘Space Sculptures’

Voor de strandgangers in Noordwijk was het afgelopen weekend een vreemde gewaarwording. Op het strand, voor Beachclub O, werden ze uit het niets geconfronteerd met de aankomst van een astronaut die de Noordwijkse vlag met zich meedroeg. De komst van de astronaut was voor de pers de themaonthulling ‘Ruimtevaart’ van het bekende en immens populaire ESSF (European Sand sculpture Festival) die ook dit jaar in Noordwijk zal worden gehouden. Op de Koningin Wilhelmina boulevard zullen zeven enorme “Space Scuptures” worden gebouwd die van 22 augustus t/m 3 oktober gratis te bezichtigen zullen zijn. Samen met de Noordwijkse wethouder Leendert de Lange werd de vlag in het Noordwijkse zand gestoken. Niet ver weg waar straks een aantal ware zandtovenaars kun kunsten gaan vertonen. Aan Zee realiseert het complete evenement. Van participantenwerving tot prijsuitreiking. Van folder tot website. Van begin tot eind. 

Lunchdip?

Zeker nu zijn we natuurlijk allemaal op zoek naar meer efficiëntie. Maar ja, na een lunch hebben we allemaal last van een zogenoemde lunchdip. En dan ben je gewoon even minder productief. Bij Aan Zee hebben we daar wat op gevonden. Daar hebben we onze eigen lunchdip in de vorm van een snelle dip in de zee. En omdat ons kantoor op 100 meter afstand ligt van de zee, zit je tien minuten later weer ‘geprikkeld’ en opgefrist achter je bureau. Vandaag was onze eerste lunchdip in 2010. We hebben even gewacht op wat zon en hogere temperaturen. Zeker de temperatuur van het water viel ons alles mee. Heerlijk zo’n lunchdip.

K(n)apper!

Een beetje ijdelheid is ons niet vreemd. Ook als het gaat om onze haren, willen we binnen Aan Zee toch graag het beste. Voor velen was Maaike van kapper Mike dat. De schok was ook groot toen zij vertrok. Er moest een oplossing worden gezocht. En die zochten we dichtbij huis. Vandaag vertoonde ze haar kunsten Aan Zee. En ja, iedereen was daarna een stuk knapper.  

Welkom Aan Zee

Al vele jaren onze thuishaven. Hoog op het duin en met uitzicht op onze bron van inspiratie: de zee. Nu alle disciplines onder de Aan Zee vlag vallen, was het tijd om ons pand aan te kleden. Zo gezegd, zo gedaan.

Van hier tot Tokio

Aan Zee werkt al vele jaren over zee. Zeker de interactieve afdeling werkt internationaal. Mede omdat ze een aantal oplossingen hebben ontwikkeld die wereldwijd door onze klanten, waaronder Avery Dennison, worden gebruikt. Het is dus niet vreemd dat we in de ochtend bellen met Australië en in de middag Amerika aan de lijn hebben. Het is mooi om te zien hoe techniek ons iedere dag daarbij helpt. Vandaag zaten we met Tokio aan de lijn. Terwijl we door de materie heenklikte, was er ook  visueel continu contact met onze gesprekspartners. Wij Aan Zee, zij een klik verder in Tokio.

Makarapa - Sombrero

Nog maar even en het is zover. Vlak na de verkiezingen gaan we weer met z’n allen gezellig los. Links en rechts. Op 11 juni zal het gastland het om 4 uur opnemen tegen de Mexicanen. Ofwel de Makarapa’s tegen de Sombrero’s. Gelukkig duurt het niet lang voordat wij onze oranje creaties mogen vertonen. Op maandag 14 juni zal heel de wereld getuige zijn van ons alles verpletterende oranje. En als het om verkleden gaat, zijn wij zeker een van de grote favorieten. Het lijkt er op dat het dit WK nog gekker wordt dan anders. Alle grotere supermarktketens weten inmiddels dat de Welpies en de Wulpies kunnen zorgen voor grote omzetstijgingen en marktverschuivingen. Daarom doen dit keer alle ketens gezellig mee. De één nog eerder dan de ander. En de één nog gekker dan de ander. Van het WK juichbandje tot de WK handjes. Bij allen moet je sparen en hebben ze gedacht over de koppeling met de leukste (Inter)actieve spelletjes. Nu iedereen mee doet, zal een grote marktverschuiving er niet in zitten. Wie er toch het meeste garen bij spint? Degene die de actie het beste kan hypen? Dat is niet alleen het beste idee, het gaat nog meer om de verpakking en de mediadruk.  En AH is in dit opzicht vaak onverslaanbaar. Wat dat betreft zet ik mijn geld op de Beesies. Laat ze maar los…

Een vakantie in Turkije kost je zomaar 4 ribben uit je lijf

Sandra had het getroffen. Terwijl hier het kwik in mei niet boven de 13 graden kwam, vertrok zij naar Turkije met haar hele famiie. Een goede zet, want daar was het fabelachtig weer. Sandra is ondenemer. Niet alleen op de zaak, ook op vakantie. En dus gaat ze niet de hele dag een vleesgeworden tosti uithangen naast het zwembad, maar trekt ze er op uit om te shoppen en natuurlijk de omgeving te bekijken. Ze heeft deze vakantie van alles gezien, op een openstaand kelderluik in de winkelvloer na. Gil, boem, krak. Al snakkend naar adem is ze per ambulance afgevoerd naar het ziekenhuis waar de artsen 4 gebroken ribben en een klaplong vaststelden. Daar lig je dan in een ziekenhuis in plaats van je luxe 5 sterren resort. Niet voor een paar dagen, maar bijna twee weken omdat je met een klaplong niet mag vliegen. En als het aan Eurocross had gelegen had dat nog veel langer geduurd, want dat starten en landen was te risicovol. Met gratie van een tweetal second opnions mocht ze uiteindelijk toch naar huis vliegen. De verzekering regelde een terugvlucht....via Genève....om doodleuk twee keer te starten en te landen. Geniaal. Gelukkig verliep de reis verder goed en is ze nu weer in Nederland aan het herstellen. Haar kennende, doet ze dat het liefst in een kuuroord, hoog op het duin met uitzicht op zee en haar collega Marina die tot dusverre de honneurs meer dan voortreffelijk heeft waargenomen.

Filmen met je fototoestel

Wilde je vroeger een beetje knap filmpje maken dan moest je een camera van minimaal € 50.000 huren. Nu kan je met een fototoestel uit de voeten. En dan heb ik het niet over de overigens ook al fraaie HD beelden die je bijvoorbeeld met de Canon IXUS kan maken. Ik heb het over de nieuwe generatie Canon 5D of 7D. Eindelijk een spiegelreflex die ook goed kan filmen met enorm focuspotentieel. Bekijk de film die een stagiair met veel gevoel heeft gemaakt. Op HD bekijken? Bekijk 'm op ons Youtube-kanaal.

Tip top

De verbouwing van de creatieve vloer zit er op. Maandag hebben we alles weer terug op de plaats gezet en het stof er af gehaald. Nu is aan het ons om het geheel nog een beetje aan te kleden. Anderhalve week heeft onze Ben de Bouwer het plafond gestuukt, de muren geverfd en een nieuwe vloer gelegd. Het resultaat mag er zijn! Ben bedankt. Tot de volgende keer.

Werk in onderhoud

Op de creatieve vloer beneden zijn we momenteel bezig met een grote opknapbeurt. Zo komt er een nieuwe vloer en wordt het geheel geschilderd. Maar het werk moet door. Gelukkig zijn we daar met z'n allen creatief genoeg voor. In een iets andere setting en met wat gezellig achtergrondgeluid blijken onze Aan Zee'ers in staat om in alle omstandigheden goed hun werk te doen. We hadden ook niets anders verwacht....

Meer dan 1000 woorden

Een beeld zegt meer dan 1000 woorden, zeker in dit geval. Doel van de campagne: laten zien dat brieven je vaak meer aangrijpen dan beelden. En dat heeft M&C Saatschi uit Melbourne knap uitgebeeld.

Sam & Ruben bedankt

Aan Zee werkt niet veel met stagiaires. Tenzij ze gezegend zijn met onmiskenbaar talent én zelfvertrouwen. Want je moet wel blijven staan in een bureau waar het flink kan stormen. Sam en Ruben zijn gewogen en zwaar genoeg bevonden. Als een frisse wind hebben ze door het pand gewaaid met aanstekelijk enthousiasme. Ze hebben hun ambitie niet onder stoelen of banken gestoken en wilden werken aan interactieve projecten waarbij ze veel vrijheid kregen. Hun laatste project was een commercial voor Aan Zee Communicatie. Een mooie fusion creatie waarbij handgeschilderd artwork een digitaal leven is gaan leiden. Wij zijn trots op het resultaat.

Bekijk hier de commercial.

Sam en Ruben, hartelijk dank voor jullie inzet. We zullen jullie volgen.

Sam
Flickr: http://www.flickr.com/photos/samvtoever
Twitter: http://twitter.com/Samvantoever
Website: http://www.samvantoever.com

Ruben
Flickr: http://www.flickr.com/photos/ravdyk
Twitter: http://twitter.com/rubenvdijk
Website: http://www.rubenvandijk.com

Op kruistocht tegen het carillon

In Noordwijk-Binnen staat een kerk. En honderd meter verder staat er nog één. Een tikkeltje verwarrend, ze dragen dezelfde naam: Sint Jeroenskerk. Beide kerken maken verwoed reclame voor God. De Katholieke Sint Jeroenskerk voert visueel campagne en heeft een megagroot groen neon kruis in de top. Superhandig, want je weet 's nachts precies waar God in Noordwijk verblijft. En waar Steven de Bruijne woont. Mijn huis staat er namelijk naast. De Oude Sint Jeroenskerk pakt het anders aan en laat vooral van zich horen. Dit huis van God gelooft niet alleen in de eigenaar, maar ook in de kracht van herhaling.

Beierende kerkklokken, ze geven sfeer aan een gemeenschap. Ik hou er van, ook al word ik er iedere zaterdag om 8 uur en half 10 ‘s ochtends op gewezen dat het tijd is - voor toch zeker een stuk of honderd mensen - om naar de kerk te gaan. Waar ik minder gelukkig mee ben, is de manier waarop de Oude Sint Jeroenskerk mij elk kwartier laat weten hoe laat het is. 96 keer per dag klingelt het carillon "Komt allen tezamen". En nog vals ook.

Het is een heus concept. Om kwart over hoor je deel één van deze evergreen: "Komt allen tezamen". Ieder volgend kwartier wordt het riedeltje met wat soundbytes verlengd totdat we in Bethlehem zijn. Dus op het half uur: "Komt allen tezamen, jubelend van vreugde". Op driekwartier "Komt allen tezamen, jubelend van vreugde. Kom nu, oh kom nu". En op het uur: "Komt allen tezamen, jubelend van vreugde. Kom nu, oh kom nu, naar Bethlehem". En dit wordt opgevolgd door de monotone slagen van het desbetreffende uur.

Overdag lig ik er niet wakker van. 's Nachts wel.

Ik ben een lichte slaper en als ik dan wakker word - meestal omdat m'n dochtertje rond de klok van één naast mijn bed staat - kan ik de slaap moeilijk hervatten. Vooral als ik elk kwartier word opgeroepen om jubelend bij de kerk in Bethlehem te verzamelen.

Ik weet dat ik bepaald niet de enige ben die 's nachts snode plannen smeedt deze kerkelijke terreur een halt toe te roepen. Iedereen die ik er over spreek, is het met me eens. Komt allen tezamen in het holst van de nacht?? Waar gaat het over? Maar op een of andere manier lijken we allemaal lamgeslagen door de klepels van dat vervloekte klokkenspel. Om de apathie te doorbreken, heb ik een brief naar de kerk geschreven. Voor zover ze het überhaupt willen, ze kunnen niet helpen. De toren en het carillon blijkt eigendom van de gemeente Noordwijk. Totdat Burgemeester en Wethouders anders bepalen, klingelt de klok er lustig op los.

Tijd voor actie. Ik ga op kruistocht tegen het carillon met een crossmediale campagne. Via enquêtes en webcommunicatie zal ik mijn geloof prediken en zieltjes winnen. Ik weet nog niet hoe het gaat eindigen. Maar een heuse Flash Mob om 3 uur 's nachts waarbij een uitzinnig jubelende menigte bij de kerk verzamelt, lijkt me niet uitgesloten. En dan moeten de pastoor, Burgermeester en Wethouders niet gaan zeuren, want ze vragen er zelf om. Al eeuwen lang.

Tandarts nodig?

U kent ze wel. De websites en ellenlange e-mails met de meest uiteenlopende visitekaartjes. Vaak wel grappig, maar deze springt er in al z'n eenvoud boven uit. Een gaatje? Dan moet je deze tandarts bellen! Het idee is simpel. De uitvoering sterk.

Kom niet aan mijn logo!

Vrij met een logo omgaan...Voor de meeste bedrijven een doodzonde. Bijna altijd is het logogebruik onderworpen aan strikte gebruiksregels. Google is al vele jaren een mooie uitzondering. Hun logo dat zijn ze zelf. Op bijzondere dagen is die ook feestelijk aangekleed of aangepast. Het geeft direct de creatieve vrijheid binnen het bedrijf weer. Geen strikte regels. Daarbij geeft het ook aan dat het bedrijf meegaat met zijn tijd. En zeker als je je zaken in orde hebt, vinden mensen een beetje een rebels bedrijf maar al te mooi.

Nu hebben ze een keer niet hun eigen creatieve mensen aan het werk geschopt, maar houden ze een Doodle 4 Google - I love football - wedstrijd. Een wereldwijde ontwerpwedstrijd voor jongeren tot en met 17 jaar. De winnende doodle wordt op 11 juli 2010 vertoond. Het is de eerste internationale ‘Doodle 4 Google'-wedstrijd ooit. De ingezonden doodles worden beoordeeld op artistieke waarde, het creativiteitsgehalte en de mate waarin de inzender erin is geslaagd om zijn of haar liefde voor het voetbal uit te drukken. Deelnemers doen zowel op nationaal als internationaal niveau mee. Medewerkers van Google selecteren uit alle Nederlandse inzendingen de tien beste doodles.

Vervolgens kunnen Nederlandse gebruikers van Google hun stem uitbrengen op hun favoriete doodle. De doodle die de meeste stemmen krijgt, is 24 uur lang op www.google.nl te zien. Mooie manier om te zorgen dat kinderen gevoel met je merk krijgen. Het geeft maar weer eens aan dat op iedere regel een uitzondering moet zijn.

Moeder 10 jaar

Het is al weer 10 jaar geleden dat Lieneke Receptioniste Aan Zee werd. In onze advertentie zochten we niet eens zo zeer een receptioniste, maar eerder een moeder van ons bedrijf. Iemand met levenservaring die de hectiek rond een communicatiebureau kon relativeren. De advertentie leverde onvoorstelbaar veel reacties op. In de krappe arbeidsmarkt van destijds reageerden een kleine tweehonderd vrouwen die de medewerkers aan zee wel wilden adopteren. Na een aantal selectieronden wisten we  het zeker: Lieneke zou onze moeder worden. Het is een ambitieuze gebleken, met veel noten op haar zang. Maar na tien jaar is ze nog steeds onze moeder. Met een leeuwenhart voor de zaak. Feliciteren? Stuur haar een mailtje: Lieneke@aanzee.nl.

Zeldzaam, een echte twitteraar

Een echte twitteraar blijkt anno 2010 toch een zeldzame verschijning. En dat verbaast me weinig. Ik ken er veel, maar ik ken er niet veel die er continu mee bezig blijven. Twitter groeit razendsnel, maar de populatie herbergt slechts een kleine groep 'fanatieke' twitteraars.

Het Amerikaanse Barracuda Networks definieerde de 'Echte Twitteraar' en komt na onderzoek tot de conclusie dat er maar weinig mensen tot deze groep behoren. Ondanks het feit dat de criteria voor een Echte Twitteraar niet echt hoog zijn: Je moet tenminste 10 followers hebben, zelf 10 mensen volgen en tenminste 10 tweets hebben geplaatst. Dat zullen er toch wel een hoop hebben gedaan, zou je denken...

Na analyse van meer dan 19 miljoen Twitter-accounts komen de onderzoekers echter tot de conclusie dat slechts 21 procent van de gebruikers in deze categorie valt. De overgebleven 79 procent voldoet niet aan tenminste één van de drie criteria. Dus: hoe populair Twitter ook moge zijn, er is nog steeds een groot verschil tussen de groep mensen met een enorme lijst followers, en hen die dat niet hebben... 17 procent van de twitteraars heeft geen volgers. 74 procent heeft minder dan 10 volgers. Toch zien de onderzoekers verbetering: In juni 2009 had 30 procent geen volgers, en 80 procent minder dan 10 volgers. Twitter heeft een groot deel van zijn groei te danken aan beroemdheden. Tussen november 2008 en april 2009 begonnen veel beroemdheden te twitteren. En in die periode nam 49 procent van de huidige Twitteraars een twitteraccount. Ik geloof zelf dat twitter zal blijven groeien. Het is een ideaal platform voor fans om hun god te volgen of om actueel een bepaalde gebeurtenis te volgen zoals bij rellen in Iran.

Deutches Institut für Normung

Veel letters zijn maar gewoon letters. Maar dat geldt zeker niet voor de DIN. Dit lettertype heeft een lange historie. De naam verklapt eigenlijk direct de afkomst. Het Deutsches Institut für Normung (afgekort DIN), is de Duitse nationale normeringsinstantie, gevestigd in Berlijn. Het vaardigt in Duitsland geldige normen uit, al dan niet gebaseerd op ISO- en/of EN-normen. De eerste DIN-norm verscheen in al 1918.

Bekend
In 1920 verscheen de bekende norm voor papierformaten: DIN 474, bijvoorbeeld DIN-A4. De waarschijnlijk bekendste DIN-norm is die van gevoeligheid van fotografisch materiaal (tegenhanger van de Amerikaanse aanduiding: ASA). Dit is een logaritmische eenheid. Elke verhoging met 3 duidt een tweemaal zo gevoelige film aan. Gebruikelijke filmgevoeligheden zijn 21 en 24 DIN.

Bekender
Nog bekender voor ontwerpers en grafici is het DIN lettertype.  DIN 1451 is een schreefloos lettertype dat gedefinieerd is aan de hand van DIN normering sinds 1936. Het is een veelgebruikt standaard lettertype voor verkeer, administratie en business applicaties. In het bijzonder is DIN 1451 toegepast als letter voor gebruik op bewegwijzeringsborden op autowegen en spoorwegen in Duitsland en een paar andere landen. Het is ook lange tijd gebruikt voor autokentekenplaten.

Nederlandse invloed
In 1995 blaast de Nederlandse typeface ontwerper Albert-Jan Pool, de DIN een nieuw leven in. Het is volledig gebaseerd op de originele DIN uit 1936, maar heeft nu ook verschijningsvormen als light, regular, bold, enz. Sindsdien is de opmars van deze duitse degelijkheid niet meer te stoppen. De DIN wordt al jaren gebruikt in de Aan Zee huisstijl. Maar ook voor de lancering van het nieuwe Profile Tyrecenter logo hebben we gekozen voor een versmalde DIN variatie.

Na 10 jaar gedumpt in zee

In 1999 vluchtten Marit Engel en Steven de Bruijne naar de kust. Na een jarenlang dienstverband bij het Amsterdams reclamebureau PPGH/JWT waren ze beide toe aan een frisse nieuwe uitdaging in Noordwijk: Marit werd Account Director en Steven werd Creatief Directeur bij  Aan Zee Communicatie. Deze week werden ze bedankt voor hun inspanningen van de afgelopen tien jaar. We hebben ze gedumpt in zee.

De beide jubilarissen werden tot hun grote verrassing door een boot van de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij (KNRM) van het strand opgepikt om in volle vaart langs de kust te racen, op zoek naar ‘iets’. Dat bleek het getal 10 te zijn.

De twee wisten de zeedip goed te waarderen. Marit Engel: “Na tien jaar Aan Zee kun je wel zoiets verwachten. Het past wel bij de Aan Zee mentaliteit, er hangt hier een beetje een kwajongens sfeer. Bovendien, zo’n koude plons midden op de zee maak je niet elke dag mee!” Steven de Bruijne: “Ik had werkelijk geen idee hoe lang ik bij de zaak werkte en was volkomen verrast. Ik voel me vereerd dat ik keihard in zee ben gedumpt door mijn collega’s.”